Woord van de week – 11 februari

WB_24_02_11                                                                                                    Voor zondag 11 februari 2024
 
Ik ben niet gekomen om rechtvaardigen te roepen, maar zondaars                               Matteüs 9:9-13   
                         
 9  Toen Jezus van daar verderging, zag hij bij het tolhuis een man zitten die Matteüs heette, en hij zei tegen hem: ‘Volg mij.’ Hij stond op en volgde hem. 10  Toen hij thuis aanlag voor de maaltijd, kwam er ook een groot aantal tollenaars en zondaars, die samen met hem en zijn leerlingen aan de maaltijd deelnamen. 11  De Farizeeën zagen dit en zeiden tegen zijn leerlingen: ‘Waarom eet uw meester met tollenaars en zondaars?’ 12  Hij hoorde dit en gaf als antwoord: ‘Gezonde mensen hebben geen dokter nodig, maar zieken wel. 13  Overdenk eens goed wat dit wil zeggen: “Barmhartigheid wil ik, geen offers.” Ik ben niet gekomen om rechtvaardigen te roepen, maar zondaars.’                                                                          
 
Kerngedachte: Het is onze taak naar diegenen te gaan, die de hulp van de arts Jezus Christus nodig hebben. Wij hebben echter vaak de neiging andere maatstaven te hanteren bij de verdeling van onze aandacht.
Oh, wat onrechtvaardig! Nu hebben wij ons ingespannen, zijn wij steeds fatsoenlijk geweest en dan zullen wij bij Jezus niet “op de eerste rang” zitten? Wat gebeurt hier? Wat is hier aan de hand? Deze wijze van “beloning” is in onze prestatiemaatschappij geheel onbekend.
Eens had ik de gelegenheid aan een bijeenkomst deel te nemen, waar een prominent politicus eerst een lezing hield om daarna beschikbaar te zijn voor verdere gesprekken bij een klein diner. Het was duidelijk waarneembaar, dat de vastgestelde tafelschikking en daarmee de afstand tot de “hoofdpersoon” in direct verband stond met de verdiensten voor de sponsor van de bijeenkomst. Zo kennen wij dat, zo maken wij dat van jongs af aan mee. De beste leerlingen worden door alle ouders vereerd, de beste soldaten van een lichting krijgen een onderscheiding, de beste medewerkers van een bedrijf krijgen “incentives” (bijzondere vergoedingen), de belangrijkste …..
Jezus moet in deze gebeurtenis met zijn getuigenis woordelijk worden genomen. Het gaat Hem er deze keer primair niet om het gedrag van de Farizeeën, die zich verbazen over zijn omgang met tollenaars en zondaars, als zelfingenomenheid aan de kaak te stellen, nee, Hij laat de rechtvaardigheid van de Farizeeën volledig intact. Hij beantwoordt de openlijk gestelde vraag, waarom Hij tot de zondaars gaat en niet tot hen, de rechtvaardigen, zelfs zo, dat Hij hen als de gezonden aanduidt, als degenen, die de hulp van de arts niet nodig hebben.
Als wij tegenwoordig als christen Jezus volgen, hebben wij een dubbele rol. Enerzijds horen wij bij de mensen die er goed aan doen zich ervan bewust te zijn dat ze dringend de hulp van de arts Jezus Christus nodig hebben en zonder zijn zorg en genade verloren zijn; anderzijds vormen wij als gemeente echter ook het lichaam van Christus. In zijn kerk, de gemeente, is Jezus door alle tijden heen levend. De gemeente heeft de taak zich, zoals destijds Jezus zelf, te wijden aan de armen, zwakken en zieken. Hoe voeren wij deze taak uit?
Als gemeente willen wij de behoeftes van de broeders en zusters, dus ook onze eigen behoeftes, zien en serieus nemen. Wij hebben daarbij ook geheel legale eisen aan de gemeente. Het is echter niet juist, als de zorg om de eigen broeders en zusters en dus om onszelf tot doel op zich wordt, als het de eigenlijke reden van bestaan van de gemeente, dus van de werken van Jezus in deze tijd is. De gemeente heeft dan het zicht verloren op de God die in de wereld werkt, haar liefheeft en de zieken wil genezen. De Amerikaanse geestelijke Walt Kallestad heeft dat “de eigenlijke tragedie” van veel gemeentes genoemd.
 
Jezus heeft destijds de Farizeeën niet alleen uitgelegd, waarom Hij naar de zieken gaat. Hij heeft ze ook heel direct verzocht hun handelen te overdenken. Niet het (toch al onmogelijke) naleven van alle wetten, het juiste offer, de rechtvaardigheid van het eigen werk, zijn God welgevallig, maar de barmhartigheid, die zich in nederigheid wijdt aan alle noodlijdenden, hulpzoekenden en zieken. Ook de gemeente van Jezus in onze tijd wordt niet beoordeeld naar de mate waarin zij liturgieën naleeft en sacramenten op de juiste wijze uitvoert, maar naar de mate waarin zij zich wijdt aan de mensen.    
Wij hebben alles, ook ons gemeenteleven, graag goed georganiseerd en perfect. Het zou tragisch zijn, als wij er bang voor zouden zijn, dat de “tollenaars” wanorde in onze harmonieuze gemeente zouden kunnen brengen. Veel gemeenten falen in hun zendingstaak, omdat zij niet kunnen omgaan met de situatie, dat “anderen” nieuw in de gemeente komen, omdat zij misschien de gebruikelijke gang van zaken verstoren. Echter juist degenen die misschien niet weten hoe zij dichterbij hun God moeten komen, die de redding door Jezus Christus nog onbekend is, die zich schamen voor hun toestand, die misschien onaangename vragen stellen, die ……, juist die hebben onze volle aandacht nodig. “Gezonde mensen hebben geen dokter nodig, maar zieken wel.” (Matteüs 9:12)
Dat het ook anders gaat, blijkt bij een kerstviering op een basisschool een aantal jaren geleden. Traditiegetrouw moeten gedichten van de kinderen de viering stemmig begeleiden en de ouders verheugen. De leerkrachten deden ook deze keer erg hun best de juiste teksten te zoeken en de gedichten met de kinderen in te studeren. Traditiegetrouw worden de gedichten voor een optimaal resultaat alleen door de beste lezers onder de kinderen voorgedragen – alleen deze keer niet. Toen het om de verdeling van de teksten ging, meldde zich een jongen, die veel moeite had met leren en vooral met lezen. Hij kreeg een kans en mocht zelfs het belangrijkste gedeelte van het gedicht voordragen. Tijdens zijn hele eerdere schooltijd had hij nog nooit zo enthousiast aan de les deelgenomen als in de dagen na deze beslissing. Of de viering traditiegetrouw plechtig is verlopen, weet ik niet, het is ook niet belangrijk.
 
“Wij, de sterken, moeten de zwakken in hun kwetsbaarheid helpen verdragen en niet ons eigen belang dienen.” (Romeinen 15:1)
                   U. Hykes
 
 
 
 

Bericht vervalt automatisch op maandag 11 maart , 2024