Woord van de week – 24 maart

WB_24_03_24                                                                                 Voor zondag 24 maart 2024 (Palmzondag)    
 
Nalopen of navolgen                                                                                                              Johannes 12:12-19
 
12  De volgende dag was er al een grote menigte in Jeruzalem voor het feest. Toen ze hoorden dat Jezus ook zou komen, 13  haalden ze palmtakken en liepen ze de stad uit, hem tegemoet, terwijl ze riepen: ‘Hosanna! Gezegend hij die komt in de naam van de Heer, de koning van Israël.’ 14  Jezus zag een ezel staan en ging erop zitten, zoals geschreven staat: 15  ‘Vrees niet, Sion, je koning is in aantocht, en hij zit op een ezelsveulen.’ 16  Zijn leerlingen begrepen dit aanvankelijk niet, maar later, toen Jezus tot majesteit verheven was, herinnerden ze zich dat dit over hem geschreven stond, en dat het zo ook gebeurd was. 17  De mensen die erbij waren geweest toen hij Lazarus uit het graf riep en uit de dood opwekte, waren van die gebeurtenis blijven getuigen. 18  Daarom ging de menigte hem ook tegemoet, omdat ze gehoord hadden dat hij dit wonderteken had gedaan. 19  En de Farizeeën zeiden tegen elkaar: ‘Je ziet dat we niets bereikt hebben: kijk maar, de hele wereld loopt achter hem aan.’
 
Bekende scene, bekend verloop, ieder jaar op Palmzondag het thema. En toch steeds nieuw.
 
Bij het lezen van het Bijbelwoord werd ik herinnerd aan de intocht van David na zijn zegenrijke strijd tegen de Filistijnen en de terugkeer van de Ark van het Verbond in Jeruzalem (2 Samuël 6). Het scenario lijkt hetzelfde, het volk jubelt, strooit palmtakken. Oppervlakkig bekeken dus hetzelfde beeld.
 
Maar laten we eens iets nauwkeuriger kijken: met de terugkeer van David komt ook de Ark van het Verbond naar Jeruzalem terug. De Ark, het symbool van Gods aanwezigheid. Met de Ark van het Verbond verbinden de Israëlieten vele dingen, zoals Gods aanwezigheid, bescherming en bewaring, hulp, zijn woord, de wet. Daardoor kan men de reactie van het volk goed begrijpen. Dat was het belangrijkste.
 
Niet dat de overwinning van David niet gewaardeerd werd, ook hij werd toegejuicht. Maar David zelf toont ons waarom het werkelijk ging. Dansend trekt hij Jeruzalem binnen. Dansend voor de Ark van het Verbond (2 Samuël 6). Hij zelf wijst door zijn gedrag daarop, wat voor het volk eigenlijk belangrijk is: de terugkeer van de Ark van het Verbond bij het volk, daar waar die hoort te zijn. Er voltrekt zich iets, dat men zo beschrijven kan: God keert tot zijn volk terug.
 
En nu betreffende ons thema. De intocht van Jezus in Jeruzalem. Weer hetzelfde beeld. Gejubel over de nieuwe koning van de Joden. Gejubel over “Hij die komt in de naam van de Heer.” Zij kennen precies de beloften van de wet. Ze zijn over de wet en de profeten onderwezen. Zij kennen de bijbehorende Bijbelplaatsen. Ze zouden eigenlijk precies moeten weten waarom het hier werkelijk gaat. Dus, waarom jubelen ze dan eigenlijk?
 
Ze herinneren zich de opwekking van Lazarus enkele dagen tevoren, ze hebben gehoord over de wonderbaarlijke spijziging, daarom zijn ze er. Minder een gejubel over diegene, die het heil brengt, maar een gejubel voor iemand, die de natuurlijke behoeftes stilt. Daarom zijn ze daar. Ze lopen Hem “daarom” na.
 
En Jezus zelf? Hij neemt de huldiging zonder een spier te vertrekken aan. Weet Hij, dat deze zelfde mensen Hem enkele dagen later tegen een misdadiger zullen inruilen? Interesseert Hem dat niet? Ja, ik geloof, dat Hij weet hoe de mensen zullen beslissen. Maar onverschillig laat deze beslissing Hem niet. Zijn uitspraak “Hoe vaak heb Ik je kinderen niet bijeen willen brengen,… maar jullie hebben niet gewild”, spreekt duidelijke taal.
 
De Farizeeën hebben het juist ingeschat, wanneer ze zeggen: de hele wereld loopt achter Hem aan. Maar Jezus wil geen mensen, die alleen maar achter Hem aanlopen, maar navolgers, diegenen die niet slechts jubelen over zijn natuurlijke hulp, maar over het heil, dat Hij belooft en geeft. Niet slechts het heil op deze aarde, maar het heil in eeuwigheid. Dat is zijn aanbod aan ons.
 
Zo ontleen ik aan de Palmzondaggeschiedenis de volgende boodschap: Jezus roept ons op tot zijn navolging, zijn werkelijke navolging. Een navolging, die alle wereldlijke belangen te boven gaat!
 
                                                                                                                                                                     J. Menzel
 
 

Bericht vervalt automatisch op woensdag 24 april , 2024