Woord van de week – 3 mei

Troost en belofte
Joh. 15: 1-8

1‘Ik ben de ware wijnstok en mijn Vader is de wijnbouwer. 2Iedere rank aan mij die geen vrucht draagt snijdt hij weg, en iedere rank die wel vrucht draagt snoeit hij bij, opdat hij meer vruchten draagt. 3Jullie zijn al rein door alles wat ik tegen jullie gezegd heb. 4Blijf in mij, dan blijf ik in jullie. Een rank die niet aan de wijnstok blijft, kan uit zichzelf geen vrucht dragen. Zo kunnen jullie geen vrucht dragen als jullie niet in mij blijven. 5Ik ben de wijnstok en jullie zijn de ranken. Als iemand in mij blijft en ik in hem, zal hij veel vrucht dragen. Maar zonder mij kun je niets doen. 6Wie niet in mij blijft wordt weggegooid als een wijnrank en verdort; hij wordt met andere ranken verzameld, in het vuur gegooid en verbrand. 7Als jullie in mij blijven en mijn woorden in jullie, kun je vragen wat je wilt en het zal gebeuren. 8De grootheid van mijn Vader zal zichtbaar worden wanneer jullie veel vrucht dragen en mijn leerlingen zijn.

De kennis van de apostel Paulus: “Als iemand in Christus is, is hij een nieuw schepsel; de oude dingen zijn voorbijgegaan en er zijn nieuwe dingen ontstaan” (2Kor 5:17), doet ons beseffen dat vruchten alleen in vereniging met Christus kunnen ontstaan. Hij benadrukt uitdrukkelijk dat hij in Christus is. Er gebeurt niets uit ons. Alle inspanning, alle planning, zelfs de beste bedoelingen en inspanningen zullen ondoeltreffend blijven als we niet in Christus zijn en als het leven van de wijnstok van Christus niet door ons heen stroomt; dat wil zeggen, als we er niet al onze kracht uit putten. Fruit kan niet worden geproduceerd, het groeit – als vanzelf – uit de intieme vereniging met de wijnstok van Jezus Christus. Zonder hem bereiken we niets. Dit is een oude ervaring, en toch moet het altijd opnieuw worden ervaren.

Dit inzicht kan vooral nuttig zijn voor degenen die zich uit pure teleurstelling over hun mislukking terugtrekken uit hun werk omdat hun inspanningen niet succesvol waren. We zullen de term succes niet vinden in de Schrift. Dat zou immers betekenen dat men het resultaat aan zichzelf wil toeschrijven.
Kijk naar ons’, zouden we dan roepen ‘hoe voorbeeldig we leven; welke beroepsmatige successen we kunnen laten zien; hoe braaf en vroom onze kinderen zijn en welke academische prestaties ze hebben geleverd; hoe goed ons huwelijk werkt; welke toewijding we bieden; hoe onze gebeden worden verhoord, welke staat van geloof we hebben, hoe goed de kerk is opgebouwd, en, en, en’.
In feite moeten dergelijke of soortgelijke verklaringen worden gehoord. Een broeder heeft mij ooit uitgelegd dat zijn professionele successen uitsluitend het resultaat waren van zijn goede apostolische werk. Heeft zo iemand Christus nog nodig? Zeker niet, want hij doet alles zelf. Zijn intelligentie, zijn vorming, zijn wijsheid, zijn relaties waren voldoende om de huidige levensstandaard te garanderen. Hij was succesvol, maar had hij ook vruchten in de zin van Christus?

Jezus beschrijft degenen die in hem zijn als wijnstokken op de wijnstok en voegt eraan toe: “Wie in mij blijft, draagt veel vrucht”. Er wordt niet gesproken over de eigen prestatie, maar er wordt wel gesproken over het feit dat het noodzakelijk is om in hem te blijven voor de vorming van fruit. Wat er dan gebeurt, gebeurt in het verstand en de geest van de Heer en draagt de vruchten van zijn Geest, zoals Paulus deze opsomt in Galaten 5:22, 22Maar de vrucht van de Geest is liefde, vreugde en vrede, geduld, vriendelijkheid en goedheid, geloof, 23zachtmoedigheid en zelfbeheersing. Mijn vriend, die zo trots was op zijn successen, was vergeten ze in zijn beschrijving en op zijn eigen schouder kloppend te bedenken. Ik weet zeker dat ze hem ook zouden hinderen. De Kerk, de gelovigen en de christenen in het algemeen waren en zijn nog steeds bezweken voor deze dwaling om te geloven dat het Koninkrijk van God door hun eigen kracht en menselijke inspanning kan worden gerealiseerd. Jezus wil zich met ons verenigen, en alleen in vereniging met Hem kan vruchtbaarheid tot stand komen.

“Zonder U, waar zou mijn kracht en moed vandaan komen? Zonder U, wie zou mijn last nemen? Wie? Zonder U, mijn geloof, mijn hoop, zou mijn liefde in een flits verdwijnen”. Allemaal Heer, bent U. Zonder hem kunnen we niets gezegend doen!
Wat er ook gebeurt, we zijn ranken op de wijnstok van Christus en blijven geliefd bij God. Dat alleen al is onze waarde. Dat zou en moet genoeg zijn voor ons. Alle eer aan de Heer. Wat zouden we zijn zonder hem die de voorwaarden schept voor de groei van de vrucht. Er zit dus een grote troost in de belofte van Jezus aan ons: we hoeven ons niet te veel in te spannen, er zijn geen records of topprestaties nodig. De vrucht – het Koninkrijk van God – groeit in stilte, en we kunnen de groei en ontwikkeling ervan met vertrouwen en in alle rust ervaren, zonder ons zorgen te maken. Laten we geduld en vertrouwen oefenen, God zal alles goed maken en uiteindelijk alles geweldig leiden, ook al ziet het er op dit moment anders uit. De krimpende gemeenschappen maken onze tekortkomingen duidelijk en tonen ons onze beperkingen. Laten we het niet bij getallen en massa’s houden, wat belangrijk is, is de vrucht die voortkomt uit de vereniging met Christus. Als er tien mensen verbonden zijn met Christus, telt de kerk slechts tien mensen, ook al zitten er honderd in.

De vrucht is het werk van de Heilige Geest. Daarom wordt alle eer en glorie aan de Heer gegeven. Als de wijnstok ook wordt blootgesteld aan de veranderende weersomstandigheden, is het des te noodzakelijker om erop te blijven staan, omdat de vereniging met Christus ons leven is. Via hem hebben we een goede voorraad en zijn we veilig. Alleen hij weet wat er nodig is om de wijnstokken te laten rijpen. De zogenaamde “Eisele”, de oogst bij minder dan min 8 graden en de ijswijn voortbrengt, die onder de moeilijkste omstandigheden wordt geoogst, is immers het lekkerst. Dat is wat we vragen: Uw wil geschiede aan ons en door ons.

De vrucht ontwikkelt zich, het is er niet ineens. Omdat God de nodige krachten geeft, bepaalt Hij ook het tijdstip waarop de vrucht tot volle wasdom komt.
Het is belangrijk om in Christus te blijven. Hij heeft beloofd in ons te blijven. In deze intieme geestelijke verbinding met Christus wordt de vrucht geboren volgens de wil van God. Het is niet de verbinding met de naaste of met de gemeente die vrucht draagt, maar alleen het zijn en blijven in Christus. De goede relatie met de naaste en met de kerk is het effect van de verbondenheid met Christus. Daarom is het een fatale vergissing om te geloven dat het behoren tot de kerk alleen al voldoende is om vruchten van de Geest voort te brengen. We hebben de Geest van God nodig; Hij alleen bewerkt de vrucht. Laten we aandacht besteden aan het openbreken van de vruchten, zoals ze zich hier en daar laten zien. Het zijn niet de menselijke inzettingen die de vrucht, d.w.z. de gaven en de toekomst van de gemeente, de vrede en de vreugde in de Heer garanderen, maar alleen de gerichtheid op Christus. We oriënteren ons vaak op personen en vragen ons dan af wanneer menselijke zwakte en gebrekkig gedrag zichtbaar worden. Christus is de maatstaf waaraan alles moet worden gemeten – en waaraan ook wij ons moeten meten.

F. Simons